Zobacz Wszystkie nadesłane wiersze

Oto pięc najnowszych wierszy nadesłanych przez Was:

WIOSNA
Wiosna-ach ta wiosna, pora to radosna. pierwsze kwiatki wyrastają, ludziom w koło,radość dają. Śnieg topnieje w ciepłej porze, woda spływa w rzeki w morze. Ziemia nasza,także musi, dużo wody brać, aby ją w upały letnie, mogła ludziom dać. Wszystko wkoło się już kwieci i cieszą się dzieci. Ptaszki arie wyśpiewują i gniazdka budują. Ptaszki wkoło ludziom, radośnie ćwierkają, bo już się im młode, z jajek wylęgają.. Słonko co dnia mocniej grzeje, coraz prędzej dnieje. Sarna w polu,dumnie chadza, na zieloną trawkę,dziecko wyprowadza. Rozgląda się i waruje, bo dziecię swe pilnuje. Ludzie po zimowej porze, robią już porządki, w domu i oborze. Kiedy wkoło posprzątają, to na działki się udają, pierwsze grządki uprawiają. Rolnik w pole też wyjechał, całą zimę na to czekał. Teraz ziemię swoją orze, bo już ziarno zasiać może. Jak wyrośnie zboża step będzie z niego dobry chleb.
Autor: Alojzy Zając	Dodano: 19 lutego 2008r.

ŚWIĄTECZNE ŻYCZENIA
Płyną lata tak rok za rokiem, znowu Święta pukają w drzwi. Dobry Boże coś na świat zstąpił, weź błogosław także mi. Pobłogosław wszystkim ludziom, tym bezdomnym, głodnym też. Tym samotnym,opuszczonym, i cierpiącym - ból Ich weź! Boże daj radosne święta, i bezpieczny nowy rok, wszak to widzą Twe oczęta, że cierpienie jest co krok. Obdarz łaską wszystkich ludzi, pobłogosław wszystkich wraz. Grzechów naszych nie pamiętaj i udzielaj swoich łask. Pobłogosław,Twoim dzieciom, weź w opiekę w każdy czas. Wszystkim tym co Twą drogą spieszą, Boże nie opuszczaj nas. Oddal od nas te cierpienia, obdarz pracą,chlebem też. Wszak jesteśmy Twe stworzenia, wszystkie troski od nas weź. Pobłogosław mą ojczyznę, niech w dostatku żyje mój kraj. I pokoju,zrozumienia, uczciwości swym wiernym daj. Z nowym rokiem weź zwątpienia, proszę, zrób ten wielki cud. Niech Cię wielbią wsze stworzenia, pobłogosław wierny lud.
Autor: Alojzy Zając (Lojzik)	Dodano: 25 grudnia 2007r.

ZIEMIA ŚLĄSKA
Jesień okryła ziemię. Jesień słotna ponura i szara.. Moja Ziemio śląska-jadę do Ciebie. Nareszcie będę stąpać po Tobie, choć jestem wygnana.......... Życie me losy wiąże gdzie indziej...!!!!!! Ja tęsknię za Tobą Śląsku dzień w dzień.. Biesiady śląskie to chwile radości...... To moje narodziny na nowo-bez cienia zazdrości.. Nie każdy tak tęskni jak ja... Nie każdy Cię kocha Mój Śląsku jak ja , Więc pełna radości w sercu , Jadę na te ziemie ukochane............. Biesiado kochana.... !!!!!!!! Biesiado Ty ma...!!!!!!! Kto kocha Ziemie Śląską..????? Kto kocha tak bardzo jak Ja.
Autor: Piekna 2112	Dodano: 16 grudnia 2007r.

JAK NIE KOCHAĆ JESIENI
Jak nie kochać jesieni, jej babiego lata, Liści niesionych wiatrem, w rytm deszczu tańczących. Ptaków, co przed podróżą na drzewie usiadły, Czekając na swych braci, za morze lecących. Jak nie kochać jesieni, jej barw purpurowych, Szarych, żółtych, czerwonych, srebrnych, szczerozłotych. Gdy białą mgłą otuli zachodzący księżyc, Gdy koi w twoim sercu codzienne tęsknoty. Jak nie kochać jesieni, smutnej, zatroskanej, Pełnej tęsknoty za tym, co już nie powróci. Co chryzmatem bieli, dla tych, co odeszli. Szronem łąki maluje, ukoi, zasmuci. Jak nie kochać jesieni, siostry listopada, Tego co królowanie blaskiem świec rozpocznie. Co w swoim majestacie uczy nas pokory. Tego, co na cmentarzu wzywa nas corocznie.
Autor: Czar_notka	Dodano: 26 listopada 2007r.

NIE BUDŹCIE JEJ
W kołysce snu się zatraciła, mrużąc zmęczone powieki, kroplami łez poduszkę pokryła. Sen płytki wydłużył nocy godziny, w swym bezkresie dręczy zbolałe zmysły samotnej dziewczyny. Wspomnienia fala uderza o brzeg tęsknoty dawności, nie pozwoli wyschnąć kropli w oku zrodzonej samotności. Krzew różany wyrósł w ogrodzie, ścieląc kolcem drogę nieznaną, rosy perły potokiem płyną drażniąc powiekę solą, życiem obolałą. Miotana wichrami, słoty niepogodą, zawieją przeżyć złych chwil pieszczonych niewygodą. W śnie błogim odmętu ciszy, pławi się niemoc skołatanych myśli, których nic nie ukoi i nie wyciszy. Nie budźcie jej, snu ciało spragnione, w Morfeusza objęciach chce zasnąć, snem błogim wyzwolone.
Autor: Psotka Ulka	Dodano: 26 listopada 2007r.